महाराष्ट्र शासनाच्या सामाजिक न्याय विभागामार्फत ‘पीपल्स एज्युकेशन सोसायटी’ (PES) ला ५०० कोटींच्या निधीची मंजुरी

       डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी एक असं स्वप्न पाहिलं होतं. अशा भारताचं, जिथे शिक्षणाचा प्रकाश त्या प्रत्येकापर्यंत पोहोचेल, ज्याला समाजाने काठावर ढकलून दिलं होतं.
त्या महान ध्येयासाठीच ८ जुलै १९४५ रोजी ‘पीपल्स एज्युकेशन सोसायटी’ (PES) ची स्थापना करण्यात आली.
ही संस्था बाबासाहेबांच्या विचारांची ज्योत आहे.अशिक्षेचा अंधार हाकलून ज्ञानाचा दीप प्रत्येक घरात पेटवणारी!

काळ सरला, पण काही इमारतींवर काळाचे डाग बसले. PES च्या भिंतींना तडे गेले, बाकं मोडकळीस आली, आणि त्या जागांमध्ये बाबासाहेबांचं स्वप्न धुळीत माखल्यासारखं भासत होतं. जुन्या इमारतींचा ओलसर वास आणि धुळीच्या पुस्तकांमधून ती शिक्षणक्रांती मंदावल्यासारखी वाटू लागली, जी एकेकाळी समाजाला नवजीवन देत होती.

पण आज महाराष्ट्र शासनाच्या सामाजिक न्याय विभागाने एक ऐतिहासिक निर्णय घेतला आहे! हा निर्णय फक्त इमारती दुरुस्त करण्यासाठी नाही, तर बाबासाहेबांच्या अपूर्ण स्वप्नाला पुन्हा प्राणवायू देण्यासाठी आहे. मुंबई आणि छत्रपती संभाजीनगर येथील PES अंतर्गत असलेल्या महाविद्यालये, शाळा आणि वसतिगृहांच्या जीर्णोद्धारासाठी शासनाने ५०० कोटी रुपयांचा निधी मंजूर केला आहे. ही फक्त आर्थिक मदत नाही ही बाबासाहेबांच्या विचारांना, त्यांच्या शिक्षणक्रांतीला, आणि सामाजिक न्यायाच्या आंदोलनाला नवसंजीवनी आहे!

या ऐतिहासिक पावलाबद्दल मुख्यमंत्री, उपमुख्यमंत्री, आणि सामाजिक न्याय मंत्री यांचे मनःपूर्वक अभिनंदन.
पण या योजनेचा खरा शिल्पकार म्हणजे डॉ. हर्षदीप कांबळे, सामाजिक न्याय विभागाचे प्रधान सचिव. एक असा अधिकारी, ज्यांनी बाबासाहेबांचा वारसा फक्त जपला नाही, तर त्याला नव्या उंचीवर नेलं.
त्यांचं हे कार्य फक्त एक प्रकल्प नाही हे एक पवित्र मिशन आहे! शिक्षणाद्वारे सामाजिक न्याय साध्य करण्याचं मिशन, जे स्वतः बाबासाहेबांनी सुरू केलं होतं.

समाजाच्या वतीने डॉ. कांबळे यांना मनःपूर्वक सलाम, साधुवाद आणि अनंत शुभेच्छा!

डॉ. कांबळे दाखवून देतात की, IAS सारख्या पदावर बसूनही एखादा अधिकारी समाजक्रांतीचा वाहक बनू शकतो.
PES साठी मंजूर झालेला हा निधी त्यांच्या दूरदृष्टीचा, संवेदनशीलतेचा आणि बाबासाहेबांवरील अपार श्रद्धेचा जिवंत पुरावा आहे. जेव्हा ते छत्रपती संभाजीनगरचे आयुक्त होते, तेव्हा त्यांनी ‘डॉ. आंबेडकर अपेक्षित बौद्ध सेमिनरी’ उभारून समाजाला एक अनमोल सांस्कृतिक वारसा दिला.

त्या काळात, जेव्हा दलित, शोषित आणि वंचित समाजातील मुलांसाठी शाळेच्या दारात उभं राहणंही स्वप्न होतं,
तेव्हा बाबासाहेबांनी PES ची पायाभरणी केली.
सिद्धार्थ कॉलेज (मुंबई), मिलिंद कॉलेज (छत्रपती संभाजीनगर), नाईट कॉलेजेस, आणि गरीब विद्यार्थ्यांसाठी वसतिगृहे ही केवळ इमारती नव्हती, तर सामाजिक क्रांतीच्या प्रयोगशाळा होत्या.

या संस्थांमधून लाखो विद्यार्थी डॉक्टर, अभियंते, प्राध्यापक, न्यायाधीश, अधिकारी बनले ज्यांनी जात, धर्म आणि वर्गाच्या सीमारेषा ओलांडून समाजाच्या प्रत्येक थरात शिक्षणाचा दीप पेटवला.

डॉ. हर्षदीप कांबळे यांसारखे अधिकारी सिद्ध करतात की बाबासाहेबांचं स्वप्न आजही जिवंत आहे.
ही केवळ एका संस्थेची गोष्ट नाही, तर त्या भारताची कहाणी आहे, जो बाबासाहेबांनी पाहिला होता एक असा भारत, जिथे प्रत्येकाला आपला हक्क मिळेल, प्रत्येकाचा आवाज ऐकला जाईल, आणि प्रत्येकाचं मस्तक उंच राहील.

आणि हो डॉ. कांबळे जिथे जातात, तिथे परिवर्तनाचा ठसा उमटवतात. उद्योग विभागात असताना त्यांनी विक्रमी परकीय गुंतवणूक आणली, नवे रोजगार निर्माण केले, आणि प्रशासनात लोककल्याणाचा नवा अध्याय लिहिला. ते स्वतः बाबासाहेबांच्या विचारांनी प्रेरित आहेत आणि त्यांनाच आपला आदर्श मानतात.

बाबासाहेब म्हणाले होते “आपल्या लोकांनी धोरणं बनवणाऱ्या जागी पोहोचून समाजासाठी कार्य केलं पाहिजे.”