हा द्वेष पसरवणे कुठे थांबणार?

द्वेष पसरवणाऱ्यांनी आता सुशिक्षित मुस्लिम तरुणांची बदनामी करण्याच्या उद्देशाने ‘कॉर्पोरेट जिहाद’ हा शब्दप्रयोग तयार केला आहे.

अलीकडे नाशिक दोनदा चर्चेत आले. पहिले म्हणजे, अशोक खरात नावाचा एक भोंदू बाबा (आध्यात्मिक देवपुरुष) असल्याचे भासवून, विशेषतः समाजातील सधन वर्गातील महिलांचे लैंगिक शोषण करत होता. त्याने बाबागिरीमध्ये एक अनोखे तंत्र विकसित केले होते ; तो लोकांना त्यांचे भूत, वर्तमान आणि भविष्य सांगून प्रभावित करत असे, महिलांचे मन वळवून त्यांना आपले अनुयायी बनवत असे आणि आपल्या शारीरिक वासनेसाठी त्यांच्या शरणागतीची मागणी करत असे.

हे प्रभावी ठरले नाही तर, स्त्रियांना घाबरवून त्यांना शरण आणण्यासाठी साप आणि इतर जंगली प्राणी होते. याच अंधश्रद्धेच्या मालिकेत, निवृत्त सरन्यायाधीश बी. आर. गवई यांनी बागेश्वर धाम बाबा म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या धीरेंद्र शास्त्रींना दिलेली भेट येते. गंमत म्हणजे, गवई हे कट्टर विवेकवादी असलेल्या बी. आर. आंबेडकरांचे अनुयायी असल्याचा दावा करतात! एका बाबाकडून हिंदू महिलांचे शारीरिक शोषण होत असूनही , या घटनेत कोणताही मुस्लिम संबंध नसल्याने, प्रसारमाध्यमांनी ही बाब मर्यादित स्वरूपात उचलून धरली आणि बजरंग दल व त्यांच्या साथीदारांचे गुंड गप्प बसले. नाशिकमध्येच, द्वेष पसरवणाऱ्या स्वयंघोषित रक्षकांना आयती संधी एका पोलीस अहवालातून मिळाली, ज्यात एका हिंदू मुलीने दावा केला होता की एक मुस्लिम कर्मचारी तिचा लैंगिक छळ करत आहे. मुलीच्या म्हणण्यानुसार, तिच्यासोबत संबंध असलेल्या त्या मुस्लिम कर्मचाऱ्याने तिच्याशी लग्न करण्याचे वचन दिले होते, पण नंतर तो मागे हटला. या पोलीस तक्रारीमुळे पोलीस आणि स्वयंघोषित रक्षकांची यंत्रणा सक्रिय झाली आणि गुप्त पोलीस तपास सुरू करण्यात आला.

 

महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनीही कौतुक केलेल्या पोलीस तपासानुसार, टाटा कन्सल्टन्सी सर्व्हिसेस (TCS) मध्ये धर्मांतरासाठी एक सुनियोजित रॅकेट होते. असा आरोप होता की, काही मुस्लिम कर्मचारी (एकूण सात) हिंदू कर्मचाऱ्यांना नमाज पठण करण्यासाठी आणि गोमांस खाण्यासाठी प्रलोभन देत होते आणि जबरदस्ती करत होते. हे सर्व माध्यमांमध्ये वादळासारखे पसरले आणि ‘कॉर्पोरेट जिहाद’ ही संज्ञा तयार करण्यात आली. या आरोपानुसार, मुस्लिम कर्मचारी “लव्ह जिहाद” आणि त्यानंतर धर्मांतर करत होते. गैरवर्तनाबाबत शून्य-सहिष्णुता धोरण जाहीर करून टीसीएसने सर्व आरोपी कर्मचाऱ्यांना निलंबित केले. टाटा सन्सचे अध्यक्ष एन. चंद्रशेखरन यांनी हे आरोप “अत्यंत चिंताजनक” असल्याचे म्हटले.

 ‘सिटिझन्स कमिटी मुंबई’ने (असोसिएशन फॉर प्रोटेक्शन ऑफ सिव्हिल राइट्स आणि पीयूसीएल यांच्या संयुक्त विद्यमाने) ज्येष्ठ पत्रकार निरंजन टाकले आणि इतरांच्या मदतीने या प्रकरणाची चौकशी केली. या प्रकरणाची चौकशी केल्यानंतर पत्रकार परिषदेला संबोधित करताना टाकले यांनी निदर्शनास आणून दिले की, पोलिसांनी केलेल्या तपासात अनेक त्रुटी होत्या. पहिली गोष्ट म्हणजे, पोलीस अहवालानुसार, निदा खान, जी “एचआर विभागाची प्रमुख” होती, ती महिला कर्मचाऱ्यांना या “रॅकेट”मध्ये जबरदस्तीने ढकलत होती. हे “रॅकेट” गेल्या चार वर्षांपासून सुरू होते, या युक्तिवादात काहीच तथ्य नाही, कारण इस्लाममध्ये धर्मांतराचे एकही प्रकरण नाही. दरम्यान, जोहाना नावाच्या एका ख्रिश्चन मुलीच्या हिंदू धर्मातील धर्मांतराचे एक प्रकरण आढळले आहे.

 

समितीने अटक केलेले आरोपी इतरांना “सक्तीने गोमांस देत होते” हा आरोप फेटाळला आहे. असे शक्य आहे का की त्यांच्यापैकी काहीजण इतर कर्मचाऱ्यांना ते सक्तीने देत असतील?

तसेच, मुख्य आरोपी दानिश शेख, ज्याच्यावर बलात्काराचा आणि मुलीला आपली वैवाहिक ओळख न सांगितल्याचा आरोप आहे, तो या प्रकरणात दोषी असण्याची शक्यता कमी आहे, कारण दानिशची पत्नी आणि कथित पीडित मुलगी व्हॉट्सॲपवर संपर्कात होत्या. तसेच, ती मुलगी दानिशसोबत बाईकवरून नाशिकपासून २७ किमी अंतरावर असलेल्या त्र्यंबकेश्वर येथील एका रिसॉर्टमध्ये गेली होती.

समिती सदस्यांनी, ही भीती निर्माण करण्यापूर्वी तथ्यांची पडताळणी करण्यामधील माध्यमांचा हलगर्जीपणा ‘अत्यंत चिंताजनक’ असल्याचेही निदर्शनास आणून दिले. निदा खान, जी या प्रकरणातील ‘मुख्य सूत्रधार’ मानली जाते, तिची काही महिन्यांपूर्वी मुंबई कार्यालयात बदली झाली असून ती तिच्या कुटुंबासोबत राहत आहे. ती एचआर मॅनेजर नसून एक टेलिकॉलर आहे. ‘हिंदू धोक्यात आहेत’ हा संपूर्ण सिद्धांत पुन्हा एकदा दृढ केला जात आहे. धर्मांतर आणि “लव्ह जिहाद” बद्दलचा प्रचार हे मुख्य मुद्दे असल्याचे दिसते, आणि याव्यतिरिक्त टीसीएस (TCS) सारख्या कंपन्यांमधून मुस्लिम तरुणांच्या नोकऱ्या कमी करण्याचे त्यांचे उद्दिष्ट आहे. अशोक खरात आणि दानिश यांच्या प्रकरणाच्या वृत्तांकनातील विरोधाभासावरून दिसून येते की, लैंगिक छळाबाबत माध्यमांची भूमिका पूर्णपणे निंदनीय आहे.

 

आता पुढे काय? जातीयवादी शक्तींनी तयार केलेला वृत्तांत काही तासांत किंवा दिवसांत समाजाला आपल्या ताब्यात घेतो, तर संपूर्ण सत्य समोर यायला काही दिवस किंवा आठवडे लागतात. जातीयवादी शक्तींनी उभारलेली यंत्रणा, प्रसारमाध्यमांची मदत आणि तपास यंत्रणांची पक्षपाती वृत्ती, हे एक धोकादायक मिश्रण आहे जे अल्पसंख्याक समुदायाबद्दलचा द्वेष आणि त्यांचे होणारे खच्चीकरण अधिक तीव्र करते. ‘लव्ह जिहाद’च्या बाबतीत बोलायचे झाल्यास, याने विभाजनवादी शक्तींना हिंदू मुलींच्या स्वातंत्र्यावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी मोठे आयते कोलीत दिले आहे. या ‘लव्ह जिहाद’च्या गंभीर तपासातून हे सिद्ध झाले आहे की हा एक बनावट प्रचार आहे. हादियाच्या (धर्मांतरापूर्वीची अखिला) प्रकरणासारखी, न्यायालयात जाणारी बहुतेक प्रकरणे हेच दर्शवतात की मुली त्यांचे निर्णय घेण्यासाठी स्वतंत्र निवड करतात. ‘द केरळ स्टोरी ‘ हा चित्रपट याच दिशेने केलेला एक मोठा प्रचार होता.

 ‘लव्ह जिहाद’ आणि धर्मांतराच्या माध्यमातून मुसलमान आपली लोकसंख्या वाढवण्याचा प्रयत्न करत आहेत, या प्रचाराला वारंवार प्रत्युत्तर देण्यात आले आहे. असे दिसते की, हिंदू राष्ट्रवादी शक्तींनी तयार केलेली सुसंघटित यंत्रणा, मुसलमान समाजाला लक्ष्य करणाऱ्या एका कार्यक्षम यंत्राप्रमाणे काम करत आहे. आता ते मुसलमान तरुणांच्या रोजगाराला धोक्यात घालत आहेत.

आपल्याला आठवत असेल की, कोविड-१९ च्या काळात ‘कोरोना जिहाद’ हा शब्दप्रयोग रूढ झाला होता. त्यावेळी असा प्रचार केला जात होता की, मुसलमान कोरोना पसरवत आहेत, त्यामुळे मुसलमान फेरीवाल्यांना परिसरात प्रवेश करू देऊ नये. आता मुसलमान दुकानदारांवर बहिष्कार टाकण्याचे उघड आवाहन केले जात आहे.

जरी अनेक जण असा दावा करतात की जातीय हिंसाचाराच्या घटना कमी होत आहेत आणि हिंसाचाराची कोणतीही मोठी घटना घडलेली नाही, तरीही नजरेआड होणारा विखुरलेला हिंसाचार भारतीय समाजाला वाईट रीतीने ग्रासत आहे; तो कोणत्याही परिस्थितीत हिंसाचाराचाच एक विस्तार आहे. हे विविध मार्गांनी सुरू आहे आणि अल्पसंख्याक समुदायाविरुद्ध द्वेषाच्या भिंती उभ्या करत आहे.

 

अधिकाऱ्यांनी या घटनेचा प्रामाणिक अहवाल सादर केला पाहिजे, आणि टीसीएससारख्या कंपन्यांनी या प्रचारातील खोटेपणा उघड करून, गोवण्यात आलेल्या निर्दोष कर्मचाऱ्यांना कामावर परत घेतले पाहिजे, तसेच दोषींना शिक्षा झाली पाहिजे.